voor verzoeken en info bel 010 403 03 03

Maatregel Havenbedrijf treft watertaxischippers in het hart

Verbijstering over dreigend verbod op nevenwerkzaamheden voor de watertaxi

watertaxi - RPA op de Maas

De Rotterdamse Schipperscentrale (SCR) neemt het op voor de 19 aangesloten collega’s die van het Havenbedrijf niet langer meer op de watertaxi mogen varen. De betrokken schippers zijn in vaste dienst van Havenbedrijf en zien in hun werk toe op de verkeersveiligheid en het transport van gevaarlijkse stoffen op de rivier. In hun eigen tijd varen ze voor de SCR op de vloot van Watertaxi Rotterdam. De meesten doen dat al vanaf de oprichting van het vervoersbedrijf. Uit het oogpunt van mogelijke belangenverstrengeling wil havenmeester René de Vries hen dit bijbaantje nu verbieden.

Dubbele petten?

De schippers stellen dat ze hiermee volstrekt ten onrechte verdacht worden gemaakt van het op hebben van ‘dubbele petten’. De SCR heeft namens de schippers een rechtszaak over de kwestie aangespannen, waarin later deze maand uitspraak wordt gedaan. Los nog van het feit dat het Havenbedrijf nooit eerder een punt van deze neveninkomsten heeft gemaakt, is er volgens de schippers geen enkele concrete aanleiding voor deze maatregel. Recent noch in het verleden hebben zich incidenten voorgedaan waarbij hun integriteit en loyaliteit ook maar enigszins in twijfel konden worden getrokken.

‘Net als iedereen in de Rotterdamse haven zijn ook watertaxischippers in elk opzicht uitstekend toegerust voor het werk dat ze doen’, licht voorzitter Han Verhagen van de SCR toe. ‘Ze beschikken minimaal over het groot vaarbewijs en alle verdere opleidingscertificaten die ervoor nodig zijn. Ze werken ook met dezelfde beroepseer, hartstocht én discipline als iedere andere professional in onze sector. Dat daar op deze manier vraagtekens bij worden geplaatst, maakt me alleen al woest. In alle geledingen van de haven hebben mensen dubbelfuncties. Oók in de hogere echelons, zoals met commissariaten. Het geeft absoluut geen pas om watertaxischippers eruit te pikken als een potentiële risicogroep.’

Opleiding, ervaring en trots

De SCR is een pool die wordt gevormd door 103 watertaxischippers. Behalve over de juiste diploma’s beschikken ze allemaal over een zeer ruime ervaring aan het roer. Een aantal van hen is gepensioneerd, het merendeel heeft nog een hoofdberoep in de binnenvaart, het loodswezen en bij sleepvaartbedrijven. Allen werken ze ten hoogste aan aantal uren per week voor de SCR, om overbelasting te vermijden. Wat ze verder gemeenschappelijk hebben: de trots dat de Rotterdamse watertaxi mede dankzij hen tot een uniek en succesvol Europees vervoersbedrijf is uitgegroeid.

Van de 19 SCR-leden die in dienst zijn bij het Havenbedrijf is een deel werkzaam als buitengewoon opsporingsambtenaar (boa). In teams van drie personen bemannen ze onder meer de RPA-patrouilleboten die dagelijks uiteenlopende controles in de havens en de Nieuwe Maas uitvoeren. Tenzij er van persoonlijke ongelukken sprake is (een zaak voor de zeehavenpolitie), zijn ze gemachtigd wetsovertreders op de bon te slingeren. Het Havenbedrijf acht nu aannemelijk dat boa’s daarin met twee maten kunnen meten als die wetsovertreder tegelijk ook een collega-watertaxischipper is.

Oogje dichtknijpen? Ondenkbaar

Voorzitter Verhagen van de SCR, zelf inmiddels al 44 jaar als sleepbootkapitein en towmaster actief in de Rotterdamse haven, en de boa’s om wie het gaat hebben geen goed woord voor die veronderstelling over. ‘Omdat opsporingsambtenaren steevast gedrieën opereren, is het ondenkbaar dat zich zoiets voordoet. Typerend voor de Rotterdamse haven is dat iedereen elkaar kent. Het is en blijft een gemeenschap van oude bekenden, zakenrelaties en familieleden. Als schipper X vandaag collega Y niet wenst te bekeuren, zal boa-ambtenaar Z morgen willen dat er een oogje wordt dichtgeknepen voor zijn oom op dat binnenvaartschip. Het kan niet, het mag niet en het gebeurt ook gewoon niet. Iedereen op het water kent zijn plichten en verantwoordelijkheden, we zijn geen criminelen.’

DSCF4747
‘Net als iedereen in de Rotterdamse haven zijn ook watertaxischippers uitstekend toegerust voor het werk dat ze doen’

Op de eerste zitting bij de kantonrechter is door het Havenbedrijf aangevoerd dat het verbod op de dubbelfunctie van boa en watertaxischipper mede is ingegeven door de ‘publieke opinie’. Verhagen vermoedt dat daarmee wordt gedoeld op klachten over de snelheid waarmee de watertaxi’s – geoorloofd – op de Nieuwe Maas mogen varen. Met de zaak die de SCR heeft aangespannen, heeft het onderwerp niets te maken. Maar Verhagen wil er desondanks wel wat over kwijt:

Onmisbaar bij reddingsacties

‘Het klopt dat we snel zijn, maar dat geldt tegenwoordig voor vrijwel alle beroepsvaart op de rivier. De Nieuwe Maas is vergelijkbaar met een snelweg. Beroepsschippers die vertrouwd zijn met de drukte op de rivier, vormen daarop geen gevaar. Wij vervoeren al 25 jaar tot hun grote tevredenheid passagiers van alle leeftijden, óók mensen in een rolstoel. Incidenten zijn hoogst uitzonderlijk. Ja, er heeft deze zomer een aanvaring tussen een sloep en een watertaxi plaatsgevonden waarbij gewonden zijn gevallen. Maar in het lopende onderzoek naar de oorzaak daarvan, staat de schuld van de watertaxischipper nog steeds niet vast.’

En wat die publieke opinie betreft, kan Verhagen ook een ander vaatje tappen. Bij calamiteiten op de rivier zijn de schippers van de SCR regelmatig als eersten ter plekke om bijstand te verlenen. Ze assisteren opvarenden van pleziervaartuigen die in de problemen raken. Ze halen drenkelingen uit het water en zijn er in veel gevallen tijdig bij als mensen van de Maasbruggen springen. Alleen al dit jaar waren de SCR-schippers meerdere keren bij zo’n reddingsactie betrokken.

Verhagen: ‘De zeehavenpolitie en de andere hulpdiensten in de haven weten hoe vaak we in al die verschillende situaties te hulp schieten. We worden er door alarmcentrales in de haven ook voor opgeroepen. Een suïcidepoging heeft een enorme impact op de schipper die zoiets meemaakt. De laatste keer moest iemand van ons met gekneusde ribben naar het ziekenhuis, zo lang was hij bezig geweest om een vrouw aan boord te trekken. Nazorg van de officiële instanties is er niet voor ze, wél altijd een bloemetje als dank van de zeehavenpolitie. We zijn voor hen én voor het Havenbedrijf een onmisbare schakel in de hulpverlening op de rivier. Maar van het Havenbedrijf hoor je daarover standaard nooit wat.’

Groot verlies van knowhow

De SCR zou eenvijfde van zijn personeelsbestand verliezen als het Havenbedrijf volhardt in het standpunt dat eigen werknemers niet ook voor de watertaxi mogen varen. Han Verhagen: ‘Het gevolg voor de SCR is dat we daarmee ontzettend veel knowhow en ervaring kwijtraken. Reden genoeg om die dreigende maatregel nu bij de kantonrechter aan te vechten. Die treft ons in het hart van onze organisatie.’