Icoon voor calamiteiten van Watertaxi Rotterdam

Update corona-maatregelen: per 29 september zijn ritten/rondvaarten alleen te boeken voor gezelschappen van maximaal vier volwassenen plus eventueel meereizende kinderen. Zie voor meer informatie het volledige nieuwsbericht op deze pagina.

voor verzoeken en info bel 010 403 03 03

Schipper

Van het bedrijfsleven naar de watertaxi

Jos Huiskens: schipper met een late roeping

joshuiskens2

Onze watertaxi’s worden vrijwel altijd bemand door (ex-)kapiteins en stuurlui van tankers, cruiseschepen, patrouilleboten en slepers. Door schippers die al op heel jonge leeftijd kozen voor een beroep op het water, en sindsdien nooit meer iets anders hebben gewild. Maar uitzonderingen op die regel zijn er dus óók. Neem nou Jos Huiskens. Een collega met een late roeping.

Interim-manager

Jos verdiende tot een aantal jaren terug nog de kost als organisatie-adviseur en interim-manager. Hij werd door onder andere energiebedrijven, zorginstellingen, ministeries, DNB en zelfs door de Dienst Koninklijk Huis ingehuurd om orde op zaken te stellen te stellen in hun bedrijfsvoering en de grotere projecten in goede banen te leiden.

Dat was, zoals hij zelf zegt, ‘een hartstikke mooi vak’ en prima betaald bovendien. Maar die prettige stroom aan inkomsten heeft hem ervan niet kunnen weerhouden om zijn bestaan compleet over een andere boeg te gooien.

Jos: “Dé aanleiding om met mijn vak te stoppen was de ontmoeting waarin ik de voorzitter van een Raad van Bestuur voor de vierde keer mocht uitleggen wat “credit”, “debet” en “eigen vermogen” betekende op de bedrijfsbalans. Die man was verantwoordelijk voor een organisatie van 2.200 man.

joshuiskens3

Alleen nog maar leuke dingen

‘Ik was er tot op het bot flauw van! Ik had mij definitief voorgenomen: ik ga nog alleen maar leuke dingen doen. Filmhuis, reizen, wandelen, koken en motorrijden. Ik had wel uitgerekend wat mij dit in financieel opzicht tot minimaal mijn 95-ste zou gaan kosten. Voorzichtigheid is de moeder van de porseleinkast.

‘Sinds 2008 heb ik z’n 270.000 km op de motor afgelegd. Ritten door Amerika en Scandinavië. Gecombineerd met wandeltochten in Spanje, Oostenrijk, Italië en tal van andere Europese landen tussen die trips door. Ook de gezelligheid bij mijn kleine kring vrienden is erg waardevol voor mij. Maar door de opmerking “Hé Jos, ben je er nu al weer!” werd me ook iets duidelijk: ik moest nog wat méér met alle tijd die ik voor mezelf had gecreëerd.”

Bij het wakker worden op een ochtend begin 2017 wist Jos ineens waar zijn hart dan wél lag. ‘Ik had in figuurlijke zin een natte droom gehad: ik wilde voortaan wonen, werken en leven op het water.’ Waarop hij zich als begin zestiger kort daarna inschreef voor de opleiding aan het Scheepvaart- en Transport College (STC) in Rotterdam en werk ging maken van die tweede carrière.

Na een uitgebreid leertraject op onder meer een olietanker, droogladingschip en verschillende containerschepen zijn stap een en twee van die carrière al genomen: Jos is in het trotse bezit van zijn schippersdiploma en hij zit sinds kort ook parttime aan het roer van een Rotterdamse watertaxi.

Huis al verkocht

Nu dan nog die andere pijler onder zijn nieuwe levensfase: dat eigen schip om op te wonen, met liefst ook een ligplaats in de stad met de grootste haven van Europa. Als je op het water wil wonen en leven dan kun je dat ook maar beter in Rotterdam doen.

joshuiskens

Jos: “Per 15 september heb ik mijn huis in Veenendaal verkocht. Ik dacht dat ik een optie had op een varende luxe motor van 32 meter, maar sinds donderdagavond is die plotseling verkocht aan een andere gegadigde. Heel jammer, maar er zijn nog andere opties. Kortom; het zijn spannende dagen! De voorlopige ligplaats in Rotterdam zal ik nog maar even vast houden, maar ik hoop uiteindelijk dat ik straks met mijn woonschip tussen de historische schepen in de Oude Haven of het Haringvliet kan liggen.”

Die natte droom van Jos is dus bijna in zijn geheel verwezenlijkt. En varen op de watertaxi hoort daar voorlopig onlosmakelijk bij. “Zo lang het leuk is, blijf ik het doen. En ik zal er nog lang van kunnen genieten. Ik heb per slot van rekening met mezelf afgesproken dat ik pas ver na mijn 95-ste onder de zoden zal verdwijnen.”